முருகப்பெருமானை எதிர்த்த இடும்பன் 'காவடி' தூக்கிய பின்னணி வரலாறு!
தமிழ் கடவுளான முருகப்பெருமானின் வீரத்தையும், கருணையையும் பறைசாற்றும் உன்னத வரலாறாக இடும்பன் சரிதம் திகழ்கிறது. ஆதிகாலத்தில் அகத்திய முனிவர், சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவியின் அம்சமான சிவகிரி மற்றும் சக்திகிரி எனும் இரு மலைகளைத் தென்தமிழகத்திற்குக் கொண்டு வர விரும்பினார். தனது சீடனான இடும்பனிடம் இப்பொறுப்பை ஒப்படைக்க, அசுர பலம் கொண்ட இடும்பன் அந்த இரு மலைகளையும் ஒரு தடியின் இருபுறமும் கட்டி, காவடியாகத் தனது தோளில் சுமந்து வந்தான். இடும்பன் வரும் வழியில் திருவாவினன்குடி எனப்படும் பழநி அருகே ஓய்வெடுக்க மலைகளைக் கீழே வைத்தான். மீண்டும் அவற்றை உயர்த்த முயன்றபோது, ஒரு சிறுவன் மலையின் மீது அமர்ந்திருப்பதைக்கண்டு ஆச்சரியமடைந்தான். அந்தச் சிறுவன் வேறெவருமல்ல, தனது பெற்றோரிடம் கோபித்துக் கொண்டு ஞானப்பழமாக நின்ற முருகப்பெருமான் தான். சிறுவனை மலையிலிருந்து இறங்கச் சொல்லி இடும்பன் அதட்டினான், ஆனால் முருகப்பெருமான் நகருவதாக இல்லை. இதனால் கோபமடைந்த இடும்பன், தனது அசுர பலத்தைப் பயன்படுத்தி முருகனுடன் போரிடத் துணிந்தான்.
இடும்பன் எய்த அம்புகளும், காட்டிய வீரமும் முருகனின் புன்னகைக்கு முன்னால் செயலற்றுப் போயின. முருகப்பெருமான் தனது தெய்வீக வேலாயுதத்தை ஏவி இடும்பனின் ஆணவத்தை அழித்தார். போரின் முடிவில் இடும்பன் வீழ்ந்தான்; ஆனால், அந்த வீழ்ச்சி அவனுக்கு ஞானத்தை அளித்தது. தனது குரு அகத்தியர் வணங்கும் அந்தப் பரம்பொருளே தன் முன்னால் நிற்பதை உணர்ந்த இடும்பன், முருகனின் பாதங்களில் விழுந்து சரணடைந்தான். இடும்பனின் உண்மையான பக்தியை மெச்சிய முருகப்பெருமான், அவனுக்குப் பெரும் பேறு அளித்தார். இனி இந்த மலைகளில் தான் நிலைபெறப்போவதாகவும், இடும்பன் அதற்கு காவல் தெய்வமாகத் திகழ்வான் என்றும் அருளினார். மேலும், யாரொருவர் இடும்பனைப் போல மலைகளையும், காணிக்கைகளையும் காவடியாகச் சுமந்து வருகிறார்களோ, அவர்களுக்குத் தான் முழுமையான அருளை வழங்குவதாகவும் வரமளித்தார். இதன் காரணமாகவே, இன்றும் பழநி முருகனைத் தரிசிக்கச் செல்லும் பக்தர்கள், மலைக்குக் கீழே உள்ள இடும்பனை முதலில் வணங்கிவிட்டுச் செல்கின்றனர். இடும்பன் சுமந்து வந்த மலைகளே இன்று லட்சக்கணக்கான பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கும் பழநி மலையாகவும், அவன் சுமந்த சுமையே பக்தர்களின் நேர்த்திக்கடனான 'காவடி' ஆகவும் திகழ்கிறது.